Üniversiteye başlayan her öğrenciye ilk tavsiye ettiğim şeylerden biri de 4 yılını planlamak olmuştur. Bu belki beklediğiniz tarzda her üniversite öğrencisinin yapması gereken birşeymiş gibi gelmeyebilir fakat inanın diğer maddeler kadar önemlidir. Bu nedenle ben bu Madde 04'ü gerçekten önemsiyorum.
Insan bunu hayatının her kısmında yapabilir, fakat üniversiteye başladığı zaman yaparsa daha spesifik bir periyottan bahsettiğimiz için daha iyi olur. Muhtemelen bu satırları okurken aklınızdan şu da geçiyordur: 'evet plan yapmak güzel ama mühim olan onu uygulamaktır'. Bu düşüncenin haklılık payı olsa da bazen plan yapmak, uygulamaktan daha önemlidir. İşte bugün yazıcağımız madde de bulunan da zaten aslında biraz böyle bir plan. Yazının devamında bunu daha iyi anlayacaksınız.
Bir dönem stajım erken henüz bitmediği için yeni gelen öğrencilerin okula kayıt yaptırıp yurda uğradığı sırada bende yurtta bulunuyordum, o sırada yurt idarecilerinden biri beni çağırdı ve bana yeni gelen öğrencilerin mülakatına katılmak isteyip istemediğimi sordu. Bende ilk defa böyle bir fırsatla karşılaşınca hem şaşırdım hem de hoşuma gitti ve hemen bu teklifi kabul ettim. Karşıma gelen uluslararası ilişkiler öğrencisini halen tanıyorum ve şuan kendisi mezun olmuş durumda. O gün o öğrenciye bende sorular sordum ve ilk sorduğum soru şuydu: 4 yıl geçti farzet ve buradan mezun oluyorsun, bugün burada bize veda ediyorsun, nasıl bir halde veda etmek istersin ? Böyle bir sahneye kendini koysan nasıl bir şekilde o sahnede olmak istersin diye sordum. Öğrenci önce şaşırdı sonra biraz düşündü ve ortalaması yüksek, ingilizcesi toefl seviyesine gelmiş, ikinci dili de öğrenmiş, bir sürü kitap okumuş vs diye cevap verdi.
Bu cevap aslında hiç fena değildi, fakat esas soru bundan sonra sorulacak olan soruydu. Ben bu cevaplardan memnun kaldıktan sonra çocupa bir boş dosya kağıdı verdim ve bunları ne zaman yapmayı planladığını yazmasını istedim. Mesela, ikinci yabancı dili iyi seviyeye getirmek için 2 yıl gerekli olsa, bunu hangi yıl yapardın gibi sorulara cevap olacak bir 4 yıllık plan çizmesini istedim. Esasen burada onun yazdığı tarihler zaten çok genel ifadelerle yazılmış olmasına rağmen çok kıymetli. Çünkü bu şekilde ilk defa bunları düşünmüş oldu. Bu fevkalade bir ufuk katıyor insana. Daha sonra bu konuda daha da ileriye gittim ve yeni gelenlere bu planlarını daha ayrıntılı düşünmeleri ve yazmaları için süre verdim. Aynı zamanda daha somut hedefler yazmalarını istedim. Mesela artık ingilizcemin çok iyi olmasını kabul etmedim. Standart bir sınavdan alınabilecek yeterlilik seviyesinden örnek vermesini istedim.
İkinci ve üçüncü yabancı dil için de aynısını sorduktan sonra bunları ne zaman yapmayı planladığını sordum. Okuması gereken kitapların sayısını sordum önce, sonra neleri okumak istediğini sordum. Kimi klasikleri bitirmek istiyorum diye cevap verdi, kimi de dünya tarihini bitirmek istiyorum dedi. Bununla ilgili bende blogda ilerde bir madde yazacağım ama öğrencileri bu konuda düşünmeye ittikçe güzel cevaplar geldi. Biraz daha üniversiteye yeni gelmenin verdiği heyecan ve aşırı motivasyonla kendilerine büyük hedefler çizdiler. Kendilerini 4 yıl sonra hayal ettiler. neredeyse bir süperman'a dönüşme hayali gibiydi bu. Çünkü mezun olmadan önce kendilerine lazım olabilecek tüm özellikleri eklediler. Bu çok güzel. Bu konuda düşündükçe ufukları genişledi, ufukları genişledikçe özelliklerin listesi kabardı ve liste kabardıkça takvimde yer kalmadı ve bir iki şeyi aynı anda yapmak durumunda kaldılar. Kağıt üzerinde de olsa şunu gördüler ki istediklerinin yarısına bile gelmek istiyorlarsa, ilk baştan itibaren çalışmaları gerekiyordu. Hazırlığı okurken, ellerindeki ingilizceyi halletme fırsatını kullanmanın önemini anladılar.
Bu planlamanın her zaman olumlu geri dönüşümünü de aldım. Bu yazının özeti şu ki, üniversite hayatı tahmin ettiğinizden de önce biticek ve vize, final arasında takılırken, siz hiçbirşey anlamadan okul bitecek. Bu süreç sonunda yanınızda kalacak olan ancak, kazandığınız tecrübe ve niteliklerdir. Öğrendiğiniz bir dil, okuduğunuz bir kitap, çaldığınız bir enstruman, bir gül verdiğiniz kız, yurt dışına çıktığınız ilk zamanki haliniz ve tecrübeniz işte sonunda size kalan bunlar olacak. O nedenle bunları düşünmek için kendinize biraz vakit ayırın ve cidden düşünün. Üniversite kendinizi dönüştürmeniz, geliştirmeniz için son uygun dönemlerden biri bunu boşa harcamayın.: )
Umarım bu madde çok sıkıcı olmamıştır: )
0 yorum:
Yorum Gönder